0
روز

محورهای کنفرانس:
یکم مهندسی عمران
سازه و زلزله: طراحی و به سازی لرزه ای سازه های بتنی و فلزی، به کارگیری سیستم های نوین مستهلک کننده انرژی، تحلیل دینامیکی و غیرخطی، مقاوم سازی شریان های حیاتی و ابنیه تاریخی در برابر جنبش های نیرومند زمین.
ژئوتکنیک و مهندسی پی: مکانیک خاک و سنگ، بهسازی و پایدارسازی زمین های مسئله دار، مطالعه پدیده فرونشست دشت ها، طراحی پی های عمیق و سطحی، کاربرد روش های عددی و هوشمند در تحلیل های ژئوتکنیکی.
راه، ترابری و حمل ونقل: طراحی، ساخت و نگهداری راه ها، فرودگاه ها و روسازی های نوین، توسعه حمل ونقل ریلی، هوشمندسازی سیستم های ترافیکی، ایمنی و کاهش تصادفات، مدیریت یکپارچه شبکه های حمل ونقل شهری و برون شهری.
منابع آب، هیدرولیک و سازه های آبی: مدیریت پایدار منابع آب، سدسازی و سازه های هیدرولیکی، زهکشی و کنترل سیلاب، شبکه های آبیاری و زهکشی، بهینه سازی مصرف آب در بخش های کشاورزی، شهری و صنعتی، و راهکارهای مقابله با بحران فرونشست.
مدیریت ساخت، پروژه و قراردادها: برنامه ریزی و کنترل پروژه با رویکرد چابک، روش های نوین اجرایی (BIM و مدل سازی اطلاعات ساختمان)، مهندسی ارزش، مدیریت ریسک و قراردادهای مشارکتی، و مدل های نوین تامین مالی در طرح های عمرانی کلان.
مصالح نوین و فناوری های ساخت: بتن های توانمند و خودتراکم، مواد مرکب و هوشمند، فناوری نانو در صنعت ساختمان، چاپ سه بعدی، بازیافت پسماندهای ساختمانی و بهره گیری از مصالح بوم آورد با ردپای کربن حداقلی.
رباتیک، اتوماسیون و سامانه های خودکار در ساخت وساز: کاربست ربات های ساختمانی، پرینترهای سه بعدی سیار، پهپادها و سامانه های خودکار در عملیات اجرایی، نظارت و کنترل کیفیت پروژه ها، و افزایش بهره وری و ایمنی کارگاه ها.
فناوری های پایش سلامت و ایمنی کارگاه ها: به کارگیری حسگرهای پوشیدنی، واقعیت افزوده برای آموزش ایمنی، سامانه های هشدار سریع، و کاهش مخاطرات محیط کار در پروژه های ساختمانی.
آموزش مبتنی بر شبیه سازی و واقعیت مجازی در مهندسی عمران: استفاده از شبیه سازها، محیط های مجازی و سامانه های هوشمند برای ارتقای مهارت های عملی دانشجویان، تکنسین ها و مهندسان، و گسترش یادگیری مادام العمر.
دوم معماری
طراحی معماری و هویت ایرانی-اسلامی: بازخوانی ژرف اندیشانه الگوهای معماری سنتی در کالبد معاصر، معماری همساز با اقلیم، نشانه شناسی و معنایابی در فضای معماری، و جایگاه فرهنگ و آیین در شکل گیری زیست جهان ساخته شده.
بازآفرینی بافت های فرسوده و تاریخی: مرمت، احیا و به سازی بافت های تاریخی و محله های فرسوده با حفظ اصالت و هویت، توانمندسازی ساکنان و مشارکت اجتماعی در نوسازی، و حفاظت از میراث معماری در مسیر توسعه.
معماری منظر، فضای سبز و بوم شناسی شهری: طراحی فضاهای باز و عمومی، شبکه سبز شهری، اکولوژی منظر، احیای باغ های تاریخی و الگوی باغ ایرانی، و کاربست راهکارهای طبیعی برای تعدیل جزایر حرارتی و ارتقای کیفیت محیطی.
مسکن، کیفیت زیست و اجتماع پذیری: سیاست گذاری مسکن برای گروه های کم درآمد، طراحی مسکن اجتماعی و حمایتی، سنجش شاخص های زیست پذیری، و طراحی مجتمع های مسکونی با رویکرد تقویت تعاملات انسانی و سرمایه اجتماعی.
تولید طراحی زایا (Generative Design) و بهینه سازی هم زمان: استفاده از الگوریتم های مولد برای ایجاد و ارزیابی انبوهی از گزینه های طراحی، با بهینه سازی هم زمان معیارهای انرژی، آسایش، پایداری و زیبایی شناسی.
تطبیق پذیری خلاقانه ساختمان های موجود (Adaptive Reuse): ارائه راهبردهای نوآورانه برای تغییر کاربری ابنیه تاریخی و فرسوده، با حفظ اصالت و هویت و تامین نیازهای معاصر، همراه با مشارکت جامعه محلی.
طراحی زیست الهام (Biomimicry) و هم آوایی با طبیعت: الهام گیری از الگوها، فرایندها و نظام های زیست شناختی در طراحی معماری و شهری، برای دستیابی به راه حل های پایدار، کارآمد و هماهنگ با اکوسیستم.
معماری حسی، فراگیر و پاسخگو به تنوع عصبی: طراحی فضاهایی که به تمامی حواس انسانی پاسخ می دهند، برای همه شهروندان فارغ از توانمندی های جسمی و ذهنی قابل زیست باشند، و به تنوع تجربه ادراکی توجه کنند.
سوم شهرسازی
برنامه ریزی شهری و منطقه ای: آمایش سرزمین و ساماندهی توزیع جمعیت و فعالیت ها، تهیه و اجرای طرح های جامع و تفصیلی، توسعه محله محور و عدالت فضایی، مدیریت حریم کلان شهرها و مهار گسترش بی رویه افقی.
شهرسازی هوشمند و شهرهای دیجیتال: بهره گیری از اینترنت اشیا، کلان داده، هوش مصنوعی و سامانه های اطلاعات مکانی در مدیریت شهری، طراحی شهرهای هوشمند و تاب آور، و توسعه خدمات الکترونیک و مشارکت محور در تصمیم سازی های شهری.
اقتصاد شهری، زمین و تامین مالی: تحلیل بازار زمین و مسکن، روش های نوین تامین مالی پروژه های شهری (مشارکت عمومی-خصوصی)، بودجه ریزی عملیاتی، و ارزش افزوده ناشی از مداخلات عمرانی و طرح های بازآفرینی.
مدیریت بحران و پدافند غیرعامل در سطح شهر: کاهش خطرپذیری در برابر زلزله، سیل، خشکسالی و مخاطرات انسان ساخت، طراحی شهری مقاوم و تاب آور، و جانمایی اصولی کاربری های حساس و حیاتی بر اساس ملاحظات پدافندی.
آینده پژوهی راهبردی و برنامه ریزی مبتنی بر سناریو: به کارگیری روش های آینده پژوهی، سناریوسازی و تحلیل روندهای نوظهور برای هدایت جوامع شهری در مواجهه با تغییرات شتابان اقتصادی، اجتماعی و اقلیمی.
برنامه ریزی ایمنی و کاهش خشونت از طریق طراحی محیطی (CPTED): طراحی فضاهای شهری ایمن تر با رویکرد پیشگیری موقعیت محور از جرم، افزایش نظارت طبیعی، ارتقای امنیت روانی شهروندان و ایجاد حس تعلق.
برنامه ریزی فراگیر برای جوامع بومی، عشایری و قبیله ای : ادغام ارزش ها، دانش بومی و نظام های معیشتی جوامع روستایی، عشایری و ایلی در فرایندهای برنامه ریزی، و به رسمیت شناختن حق تعیین سرنوشت این جوامع.
چهارم زیرساخت های حیاتی
شبکه های انرژی و تاسیسات زیربنایی: طراحی، نگهداشت و مقاوم سازی شبکه های انتقال برق، گاز، آب و مخابرات، بهینه سازی مصرف انرژی در مقیاس شهری و منطقه ای، و یکپارچه سازی زیرساخت های حیاتی با رویکرد تاب آوری.
شریان های حمل ونقل و گذرگاه های اصلی: ایمن سازی و ارتقای ظرفیت راه های مواصلاتی، پل ها، تونل ها و تقاطع های غیرهمسطح، مدیریت اضطرار در شبکه حمل ونقل، و طرح های جایگزین برای شرایط بحران.
زیرساخت های آب و فاضلاب: تامین پایدار آب شرب و صنعتی، شبکه های جمع آوری و تصفیه فاضلاب، سامانه های هشدار سیل و زهکشی شهری، و بهره گیری از روش های نوین در بازچرخانی آب.
زیرساخت های ارتباطی و فناوری اطلاعات: شبکه های فیبر نوری، دکل های مخابراتی، مراکز داده و زیرساخت های امنیت سایبری در شهرهای هوشمند، و پایداری ارتباطات در شرایط بحرانی.
تاسیسات درمانی، آموزشی و امدادی: طراحی و استحکام بخشی به بیمارستان ها، مراکز آموزشی، پایگاه های امداد و نجات، و ایجاد شبکه دسترسی ایمن برای خدمات ضروری در زمان وقوع مخاطرات.
خطوط لوله رسانی و زیرساخت زیرزمینی یکپارچه: طراحی، نوسازی و مقاوم سازی خطوط انتقال آب، فاضلاب، گاز و نفت، بهره گیری از فناوری بدون حفاری (Trenchless)، و مدیریت هوشمند شبکه های زیرزمینی شهری.
رفتار سازه های زیرزمینی و خطوط لوله در شرایط حدی: تحلیل اندرکنش خاک-سازه، رفتار خطوط لوله در برابر زلزله، سیل، فرونشست و بارهای فوقالعاده، و ارائه راهکارهای به سازی و مقاوم سازی.
پنجم هویت سرزمینی
میراث فرهنگی، تاریخی و باستان شناسی در بستر توسعه: پیوند طرح های عمرانی با حفاظت از آثار تاریخی، ثبت و حریم بندی محوطه های باستانی، و بهره گیری از ظرفیت میراث ملموس و ناملموس برای هویت بخشی به فضاهای شهری و روستایی.
گردشگری و توسعه زیرساخت های فرهنگی: طراحی زیرساخت های گردشگری (هتل ها، اقامتگاه های بوم گردی، مراکز بازدید، مسیرهای گردشگری) با رویکرد حفظ اصالت منظر و بافت، و ایجاد پیوند میان اقتصاد گردشگری و احیای هویت سرزمین.
بافت های روستایی و عشایری: شناخت الگوهای زیست روستایی و کوچ روی، تقویت زیرساخت های معیشتی و خدماتی در مناطق کم برخوردار، و احیای دانش بومی در ساخت و ساز با مصالح محلی.
باغ ها، قنات ها و منظرهای تاریخی: احیا و باززنده سازی نظام های آبیاری سنتی (قنات، کاریز)، حفاظت از باغ های تاریخی و طراحی منظر مبتنی بر میراث باغ سازی ایرانی، به مثابه سرمایه هویتی و زیست محیطی بی بدیل.
معماری و شهرسازی اقلیمی مناطق مختلف ایران: بازخوانی تجارب ارزشمند همسازی با اقلیم در چهارگوشه ایران (از گرم و خشک تا سرد و مرطوب)، و استخراج اصول طراحی برای معاصرسازی این دانش کهن.
حفاظت آب وهوایی-مشارکتی ابنیه تاریخی : باززنده سازی ساختمان های کهن با رویکرد سازگاری اقلیمی، کاهش مصرف انرژی، و مشارکت فعال جوامع محلی در فرایند حفاظت.
بازاندیشی مناظر یادمانی برای بازنمایی تمامی روایت ها: بازطراحی میدان ها، بناها و فضاهای عمومی دارای بار تاریخی، به گونه ای که روایت های گوناگون فرهنگی، قومی و مذهبی را بازتاب دهند و به گفت وگوی تمدنی یاری رسانند.
حفاظت از میراث شهری به مثابه موتور توسعه اقتصادی و حس تعلق مدنی: تحلیل نقش حفاظت از بافت های تاریخی در رونق گردشگری، ایجاد اشتغال، افزایش ارزش زمین، و تقویت سرمایه اجتماعی و هویت جمعی.
ششم محورهای میان رشته ای
علوم انسانی، جامعه شناسی و روان شناسی شهری: مطالعه تاثیر فضاهای ساخته شده بر رفتار شهروندان، عدالت فضایی و توزیع امکانات، مشارکت شهروندی و سرمایه اجتماعی، و نقش نهادهای مدنی در تحول زیرساخت ها.
سیاست گذاری، حقوق و حکمرانی شهری: تحلیل قوانین و مقررات ملی ساختمان و شهرسازی، بازنگری در ضوابط و استانداردها، ساختار نهادهای متولی زیرساخت، و نقش دیپلماسی شهری در همکاری های منطقه ای و بین المللی.
اقتصاد چرخشی، مدیریت پسماند و بهره وری منابع: بازیافت و استفاده مجدد از مصالح ساختمانی، مدیریت پسماندهای عمرانی و شهری، طراحی بر اساس چرخه حیات، و کاهش ضایعات در پروژه های بزرگ مقیاس.
انرژی، تغییرات اقلیمی و توسعه پایدار: معماری سبز و ساختمان های با انرژی نزدیک به صفر، انرژی های تجدیدپذیر در زیرساخت های شهری، کاهش آلودگی هوا و گازهای گلخانه ای، و انطباق با کنوانسیون های زیست محیطی بین المللی.
فناوری های نوین، داده محوری و تحول دیجیتال: سامانه های اطلاعات مکانی (GIS) و سنجش از دور در پایش و نگهداشت زیرساخت ها، مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM) و دوقلوی دیجیتال، واقعیت مجازی و افزوده در طراحی و اجرا، هوش مصنوعی در مدیریت بحران و بهینه سازی مصرف.
آموزش، پژوهش و توانمندسازی نیروی انسانی: بازنگری در سرفصل های آموزشی رشته های عمران، معماری و شهرسازی، پیوند صنعت و دانشگاه، تربیت نیروی متخصص برای تحول زیرساخت ها، و انتقال دانش میان نسل ها و کشورها.
هم افزایی مهندسی، هنر و فرهنگ: جایگاه زیبایی شناسی و هنر در زیرساخت های شهری، طراحی پل ها، ایستگاه ها و فضاهای عمومی به مثابه آثار فرهنگی، و بازتعریف توسعه به عنوان پدیده ای چندوجهی که نه تنها کارایی، که معنا و هویت را نیز در بر دارد.
عدالت، تنوع و شمولیت در طراحی و برنامه ریزی (JEDI): بازتعریف فرایندهای طراحی و برنامه ریزی بر اساس عدالت نژادی، جنسیتی، نسلی و اقتصادی، و تضمین دسترسی همگان به فضاهای عمومی، مسکن و زیرساخت های شهری.
اخلاق هوش مصنوعی و مشارکت اجتماعی در عصر دیجیتال: واکاوی چالش های اخلاقی کاربست هوش مصنوعی در طراحی، برنامه ریزی و مدیریت شهری، و طراحی سازوکارهایی برای مشارکت آگاهانه شهروندان در تصمیم سازی های مبتنی بر داده.
تغییرات اقلیمی و عدالت زیست محیطی: بررسی تاثیرات نابرابر تغییرات اقلیمی بر گروه های آسیب پذیر شهری و روستایی، و ارائه راهبردهای عادلانه برای کاهش آسیب پذیری و افزایش تاب آوری.